வாலிபால் எப்படி உருவானது தெரியுமா ?

ஆண்கள் மற்றும் பெண்கள் விரும்பி விளையாடும் விளையாட்டுகளில் ஒன்றாக திகழ்வது வாலிபால் . இந்த கைப்பந்து எப்படி உருவானது என்றும் அதை எப்படி விளையாட வேண்டும் என்றும் இந்த தொகுப்பில் விரிவாக பார்ப்போம்.

விரித்த விரல்களினால் தள்ளியும், மூடிய கைகளினால் அடித்தும், வலைக்கு மேலேயே பந்தையிருத்தி மாறி மாறி அனுப்பி விளையாடுவதால் இது கைப்பந்தாட்டம் அல்லது கரப்பந்தாட்டம் (volleyball) எனப்பட்டது. இதை ஆண், பெண் இருவரும் விரும்பி விளையாடுகின்றனர்.

பந்தினை அடித்து விளையாடும்போது உடல் உறுப்புகளுக்கு நல்ல பயிற்சியும் மனதிற்கு மகிழ்ச்சியும் கிடைக்கிறது.

உருவான விதம்:

வாலிபால் விளையாட்டு அமெரிக்க விளையாட்டு பயிற்சியாளர் வில்லியம் மோர்கன் என்பவரால் 1895-ல் உருவாக்கப்பட்டது.
இது தோன்றக் காரணமாக இருந்தது ஜெர்மனியில் ஃபாஸ்ட் பால் (Faust Ball) என்னும் பெயருடன் விளையாடப்பட்டு வந்த மின்டன் (Minton) என்ற ஆட்டமே.

இது வலைக்கு மேலேயே பந்தை மாறி மாறி அடித்து விளையாடப்படுவது. இதில் பந்தை மாறி மாறி அடிக்க மட்டைகள் இருக்கும். இவற்றை மாற்றி அமைத்தார் அமெரிக்காவைச் சேர்ந்த வில்லியம் மோர்கன்.

மட்டைகளுக்குப் பதிலாக கைகளை உபயோகப்படுத்த நினைத்தார். டென்னிஸ் விளையாட்டில் பயன்படுத்தப்பட்ட வலையினை எடுத்துக் கொண்டார். மின்டன் என்ற விளையாட்டிலிருந்து உருவான கைப்பந்தாட்டத்திற்கு மின்டானெட் (Mintonnette) என்று பெயரிட்டார் வில்லியம் மோர்கன்.

ஏற்கனவே பயன்படுத்தப்பட்ட பந்தின் வடிவத்தினைப் புதிதாக்க, ஏ.ஜி. ஸ்பேல்டிங் சகோதரர்கள் என்ற விளையாட்டுக் கம்பெனியிடம் பந்து வடிவமைக்கும் பணியினை வழங்கினார் மோர்கன். அவர்கள் தயாரித்துக் கொடுத்த பந்தின் வடிவமே இன்றும் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகிறது.

ஸ்பிரிங்பீல்டு கல்லூரியில் பணிபுரிந்த டாக்டர். ஏ.டி. கால்ஸ்டெட், வலைக்கு இருபுறமும் மாறி மாறித் தள்ளும் விளையாட்டு என்பதால் இதற்கு வாலிபால் (Volleyball) என்று பெயரிட்டார். வாலிபால் என்னும் சொல்லுக்கு மாறி மாறி அடித்தல் என்பது பொருள்.

முதலில் கனடாவில் பரவிய வாலிபால் விளையாட்டு பின் 1947ஆம் ஆண்டு அகில உலகக் கைப்பந்தாட்டக் கழகத்தின் தலைமைக் கழகம் பாரிசில் தோற்றுவிக்கப்பட்டது. 1949 ஆம் ஆண்டு 12 நாடுகள் கலந்துகொண்ட முதல் உலகக் கைப்பந்தாட்டப் போட்டியில் ரஷ்யா வெற்றி பெற்றது.

இருபதாம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் அமெரிக்காவிலிருந்து வந்த இளங்கிறித்துவக் கழகத்தின் உறுப்பினர்களால் இந்தியாவிற்குள் புகுந்தது. 1950ஆம் ஆண்டு அகில இந்தியக் கைப்பந்தாட்டக் கழகம் தொடங்கப்பட்டது. 1953ஆம் ஆண்டு ஆசிய நாடுகளுக்கிடையே டோக்கியாவில் நடைபெற்ற போட்டியில் இந்தியா (Asian Champion) வெற்றி பெற்றது.

ஒலிம்பிக்

ஒலிம்பிக்கில் 1964-ம் ஆண்டு வாலிபால் ஆண்கள் மற்றும் பெண்கள் என இரு பாலருக்குமாக சேர்த்துக் கொள்ளப்பட்டது. பீச் வாலிபால் எனும் கடற்கரையில் ஆடும் வாலிபால் ஆட்டத்தில் ஒரு அணிக்கு இருவர் மட்டுமே ஆடுவார்கள். 1940-களில் அமெரிக்காவில் ஆடப்பட்ட இந்த வகை தற்போது பல நாடுகளிலும் பரவி, ஒலிம்பிக்கில் 1996-ம் ஆண்டு சேர்த்துக் கொள்ளப்பட்டது.

வாலிபால் ஆடுகளத்தின் வடிவமைப்பு:

வாலிபால் ஆடுகளத்தின் மொத்த நீளம் 18 மீட்டர். அகலம் 9 மீட்டர். நடுவில் 9 மீட்டர் தூரத்தில் நடுக்கோடு இருந்து ஆடுகளத்தை 2 பகுதிகளாகப் பிரித்துக் காட்டும். மேலும், ஒவ்வொரு பக்கத்திலும் தாக்கும் எல்லைக்கோடு (Attach Line) என்று நடுக்கோட்டிலிருந்து 3 மீட்டர் தூரத்தில் கோடு ஒன்று இருக்கும்.

ஆண்கள் ஆட்டத்தின் வலையின் உயரம் 2 மீ 43 செ.மீட்டரும், பெண்களுக்கான உயரம் 2 மீ 24 செ.மீ. என உள்ளது போல கட்டுவதற்குப் பயன்படும் 2 உயர்ந்த கம்பங்கள் தேவை.

அந்தக் கம்பங்கள் நடுக்கோட்டிலிருந்து 50 செ.மீ. தூரத்திற்குள் தள்ளி பக்கவாட்டில் நடப்படல் வேண்டும். வலையின் நீளம் 9.50 மீட்டர். அகலம் 1 மீட்டர். நடுக்கோடும் பக்கக்கோடும் சந்திக்கும் இடங்களுக்கு நேர்மேலாக இருபுறங்களிலும் 2 அங்குல நீளத்தில் வெள்ளை நாடாக்கள் கட்டப்பட வேண்டும்.

விளையாடும் முறை :

ஒரு குழுவிற்கு நிரந்தர ஆட்டக்காரர்களாக 6 பேர்களும், மாற்றாட்டக்காரர்களாக (Substitutes) 6 பேர்களும் இருக்க வேண்டும். முன் வரிசையில் மூவர், பின் வரிசையில் மூவர் என நிற்க வேண்டும்.

பந்து எதிர்க்குழுவினரால் அடிபட்டுக் கிளம்பியவுடன் ஆட்டக்காரர்கள் தாங்கள் விரும்புகின்ற இடங்களில் நின்று விளையாடலாம். எனினும், அடித்தாடும் எல்லைக்குள் தாண்டிக் குதித்துப் பந்தை அடிக்காமல், தள்ளி ஆடலாம்.

ஒரு குழுவிலிருந்து ஒருவர் பந்தை அடித்து (Service) எதிர்க்குழுவிற்கு வழங்க வேண்டும். அவர்கள் அந்தப் பந்தினைத் தொட்டு 3 முறைக்குள் விளையாடி, வலைக்கு மேலேயே பந்து இருக்கும்படி இரு குழுவினரும் மாறி மாறித் தரையில் விழவிடாது ஆடிக் கொண்டிருப்பதுதான் இந்த விளையாட்டின் நோக்கமாகும்.

ஒரு குழு தான் அடித்தெறிந்து வழங்கிய பந்தை, எதிர்க்குழு ஆடாமல் தரையில் விட்டுவிட, மீண்டும் அடித்தெறிதலைச் செய்யும் அந்தக் குழு ஒரு வெற்றி எண்ணைப் (Point) பெறும்.

இவ்வாறு ஒவ்வொரு முறையும் எதிர் குழுவை தவறிழைக்கச் செய்து தொடர்ந்து பெறுகின்ற அடித்தெறியும் வாய்ப்பு ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒவ்வொரு வெற்றி எண் கிடைக்கும்.

15 வெற்றி எண்ணைப் பெறும் குழுவே வெற்றி பெறுகிறது. இரு குழுக்களும் 14 வெற்றி எண்கள் பெற்று சமநிலையில் இருந்தால், ஒரு குழு வெற்றி பெற மற்றொரு குழுவைவிட 2 வெற்றி எண்கள் அதிகம் பெறவேண்டும். உதாரணமாக 17-15 என்று இருக்க வேண்டும்.

You May Also Like

About the Author: IniyathuAdmin